Film ve Fenomenoloji

Film ve Fenomenoloji, Allan Casebier’ın fenomenolojinin babası olan Edmund Husserl tarafından ortaya atılan temsil teorisinin geliştirilmiş hâlidir. Yazar, Husserl’ın teorisini sinematik temsil teorisine uyarlamış ve bu yeni bakış açısı, son derece açık ve etkili bir biçimde okuyucuya sunulmuştur.

Fenomenolojinin yirminci yüzyıl sinemasına özgü sanat formunu tasvir eden eser, şimdiye kadar var olan tüm teorilere bir panzehir olarak tasarlanmıştır. Casebier eserinde, temsilin fenomenolojik açıklamasının herhangi bir film teorisinin hedeflerini nasıl ilerleteceğini açıklamaktadır. Ayrıca Derrida’nın “yapıbozumu” meydan okumasını da tahlil ederek, film teorisinin hem epistemolojik hem de ontolojik konular açısından realist olması gerektiğini savunmuştur.

Çağdaş film teorisinin gidişatına aykırı olarak sinemadaki temsil sorununa yeni bir yaklaşım sunan bu eser, okuyuculara sinema üzerine derinlemesine bir anlayış kazandırmanın yanı sıra, alandaki eşsiz katkılarıyla önemli bir başvuru kaynağı olma özelliği taşımaktadır.

Eser, salt bilginin mahiyeti hakkında malumat vermekle kalmıyor, ayrıca dilin yaygın şekilde bozulmasından yola çıkarak eski inançların yavaş ama kesintisiz bir şekilde çözülmesini, özellikle dinî alanda var olan inançların bir buçuk yüzyıldır sürdürülen entelektüel eleştirinin bir sonucu olarak aşındığını da ileri sürüyor.